2007ம் வருடம் சென்னைக்கு பணி இட மாற்றம் ஆனபோது, இணையத்தில் நம்மவர்கள் சென்னையில் கூடும் இடங்கள் எங்கே என்று பார்த்தபோது, மெரீனா கடற்கரையும், கிருஷ்ணவேணி திரையரங்கமும் வந்தது. மெரீனா கடற்கரை எனக்கு தோது படவில்லை. திருடர்களும், ஏமாற்றுப் பேர்வழிகளும் இருப்பதுபோல் உள்மனது சொல்லியதால், அந்த பக்கம் போவதில்லை. அடுத்த இடமான, கிருஷ்ணவேணி திரையரங்கம் OKவாக தோன்றியது. எனது அலுவலகம் கிண்டியில் இருந்ததால், மூடு வந்து, திரை அரங்கிற்கு செல்லலாம் என்று தோன்றினால், ஆறு மணிக்கு அலுவலகத்தைவிட்டு கிளம்பி, 5C பஸ் பிடித்து, தியாகராயர் நகர் சென்று விடுவேன்.
கடைசி இரண்டு வரிசை இருக்கைகளில்தான் action நடைபெறும் என்று படித்து இருந்ததினால், கடைசி வரிசையில், நடுவில் போய் அமர்ந்து கொண்டேன். எனக்கு வலப்புறமும் இடப்புறமும் ஆட்கள் வந்து அமர்ந்தார்கள். திரைப்படம் தொடங்கியதும், வலப்புறம் இருந்த ஆள் எதேட்சையாக கைபடுவதுபோல் என் மேல் கை வைத்தார். நான் ஒன்றும் சொல்லவில்லை. மௌனம் சம்மதத்திற்கு அறிகுறி. அவர் மெல்ல என் மணிக்கட்டை வருடினார். நான் எதுவுமே நடக்கதாதது போல திரையையே வெறித்துப்பார்த்துக் கொண்டு இருந்தேன். அங்கு ஓடுவது எல்லாம் ஒண்ணுக்கும் அற்ற படம்தான். ரொம்ப அறுவையாக இருக்கும். இருந்தாலும், திரையையே வெறித்துப்பார்த்துக் கொண்டு இருந்தேன்.
என் வலப்பக்க ஆள் இன்னும் தைரியம் கொண்டு, மெல்ல தன கையை என் pant மேல் கொண்டு வந்து, என் zipஐ தடவினார். என் தண்டு விறைக்க ஆரம்பித்தவுடன் pantஓடு அதை அழுத்திப்பிடித்தார். நான் வழக்கம் போல் நேரே பார்த்துக்கொண்டு இருந்தேன். அவர் மெல்ல என் zipஐ அவிழ்க்க முயற்சித்தார். கடினமாக இருந்தது. நான் அவரைப் பார்த்தேன். zipஐ அவிழ்க்குமாறு சைகை செய்தார். நான் இடப்பக்கம் இருந்த ஆளைப்பார்த்தேன். அவரும் கம்பெனிதான். தைரியம் கொண்டு, உடனடியாக, என் zipஐ கீழ் இறக்கி விட்டேன். அவர் சற்றும் தாமதியாமல், உள்ளே நன்கு கை விட்டு என் தொடை வரை கைவிட்டு தடவிக்கொடுத்தார். என் சக்கரை மென்மேலும் விறைக்க ஆரம்பித்தது.
விறைத்த தண்டை வெளியில் எடுக்க, என் ஜட்டிக்குள் கை விட்டு, நெம்பி எடுத்தார். கல்லூரியில் “பெரிய சக்கரைக்காரன்” என்று பெயர் வாங்கி இருப்பதால், எல்லாரும் என் சாமானை கொஞ்சம் ஆர்வத்தோடு பார்ப்பார்கள். அவரும் அப்படித்தான், தண்டைப் பிடித்துக்கொண்டு, முன்னும் பின்னும் மெல்லிய ஒளியில் பார்த்தார். நுனித்தோல் விலக்கி மொட்டை மலரச் செய்தார். பின்னர், அவருக்கு வலப்புறம் மற்றவர்கள் என்ன செய்கிறார்கள் என்று நோட்டம் பார்த்தார். எல்லாரும் அவரவர் துணையுடன் பிஸியாக இருந்தார்கள்.
சட்டென குனிந்து என் தண்டை வாயில் எடுத்துக்கொண்டார். நான் சற்றும் எதிர்பார்க்கவில்லை அதை. என் இடப்புறம் உள்ள ஆள் என்ன நினைப்பான் என்று அவரைப் பார்த்தேன். அவரும் எங்களைக் கவனித்துக்கொண்டுதான் இருந்தார். நான் பார்த்தவுடன், நடக்கட்டும் நடக்கட்டும் என்று கையை மேலும் கீழும் ஆட்டி சைகை செய்தார். வலதுபுற ஆள் தன் நாக்கால் என் தண்டை சுழட்டினார். ஒரு கையால் என் சக்கரையைப் பிடித்துக்கொண்டு, இடது கையை என் இடுப்பைச் சுற்றி போட்டுக்கொண்டார். மெல்ல தன் தலையை மேலும் கீழும் ஆட்டினார். எனக்கு கொஞ்சம் தயக்கம் வேறு. அருகில் ஒருத்தர் பார்த்துக்கொண்டு இருக்கிறார். அரங்கில் உள்ள மற்றவர்கள் பார்த்தால் என்ன நினைப்பார்கள் என்ற எண்ணம் முழுமையாக அனுபவிக்க விடவில்லை.
சிறிது நேரத்தில், அவர் நிமிர்ந்து உட்கார்ந்து, என் பெல்ட்டை கழட்ட முயட்சித்தார். எனக்கோ வெட்கம் பிடுங்கித் தின்றது. சுற்றிலும் பார்த்தேன். இடது புறம் கொஞ்சம் தள்ளி ஒருவர், அவர் அருகில் இருந்தவரின் தொடைக்கு நடுவில், தரையில் முட்டி போட்டு, வாய் போட்டுக்கொண்டு இருந்தார். எனக்கு சற்றே தைரியம் வந்தது. என் பெல்ட்டைக் கழற்றினேன். பின்னர் pant hookஐ அவிழ்த்து விட்டேன். சற்றே நிமிர்ந்து, என் pantஐ இறக்கி விட்டேன். வலப்புற ஆள் என் pantஐப் பிடித்து, மேலும் கீழே இறக்கி விட்டார். இப்போது என் pant முக்கால் குண்டிக்கு கீழும், என் சக்கரைக்கு கீழும் இருந்தது. தொடை கொஞ்சம் நன்றாக தெரிந்தது.
வலப்புற ஆள் இப்பொழுது deep throat செய்ய ஆரம்பித்தார். என் முழு சக்கரயையும் வாயில் வாங்கிக் கொண்டார். அப்புறம்தான் அடுத்த ட்விஸ்ட். இடதுபுற ஆள் என் சட்டையை மேலே தூக்கினார். பனியனோடு சேர்த்து உயர்த்தி, காம்புகளுக்கு மேலே சுருட்டி வைத்தார். மெல்ல என் முளைக் காம்புகளை ஸ்பரிசம் செய்து, தடவிக்கொடுத்தார். பின்னர் வாயை அருகில் கொண்டு வந்து என் காம்புகளை சப்ப ஆரம்பித்தார். எனக்கோ, பயம் கலந்த அதீத சுகம். மேல ஒருத்தன், கீழ ஒருத்தன். அப்பப்பா! என்ன ஒரு அனுபவம். எந்த நேரமும் என் தம்பி வித்தைக் கக்கிவிடுவான் போலிருந்ததது. நான் கீழே உள்ளவரின் தலையை தூக்க முயற்சித்தேன். அவரோ rigourousஆக ஊம்பிக்கொண்டு இருந்தார். எனக்கு எப்ப வெடிக்கும் என்று தெரியவில்லை.
இந்த நேரத்தில் என் முன் சீட்டில் இருந்தவர் எங்களைத் திரும்பிப் பார்த்தார். எனக்கும் ஒன்றும் ஓடவில்லை. மேல ஒருத்தன், கீழ ஒருத்தன் என்று நாங்கள் பண்ணுவதைப் பார்த்தார். நான் பதற்றமாகி, கீழுள்ளவரின் தலையை வேகமாகத் தூக்க முயற்சித்தேன். மறுபடியும் படு தோல்விதான். அவர் என் இடுப்பையும் சக்கரயையும் இறுக்கமாகப் பிடித்துக்கொண்டு ஊம்பினார். என்ன நடக்குமோ என்று சங்கடத்தில் நெளிந்தேன். ஆனால் முன் சீட் ஆள், எந்த சலனமும் காட்டவில்லை. முகத்திலும் எந்த ஒரு ரியாக்சன் இல்லை. இது இங்கே சகஜம் என்று அவர் முகம் எனக்கு உணர்த்தியது. அவர் தன் வலது கையை எடுத்து தன் அருகில் இருந்தவர் தோளில் போட்டார். அவர் சட்டையில் மூன்று பட்டன்களுக்கு மேல் விலகி இருந்ததைக் கவனித்தேன்.
நாங்கள் செய்வதை ஒருவர் வேடிக்கைப் பார்த்துக் கொண்டு இருந்தது, எனக்கு ரொம்ப uncomfortableஆக இருந்தது. ஆனாலும் என் இட, வலதுபுறத்து ஆட்கள் அவர்கள் வேலையில் மும்முரமாக இருந்தார்கள். எதைப் பற்றியும் அலட்டிக்கொள்ளவில்லை. சற்று நேரத்தில் என் தம்பி வெடித்தான். நான் பெரும்பாலும் கை அடிக்க மாட்டேன். அப்போதுதான், இந்த மாதிரி யாராவது, வாயில் எடுத்தால், வித்து அதிகமாகவும் வரும், சுவையாகவும் இருக்கும். சீக்கிரம் வந்து விடும்தான், ஆனாலும் அவர்கள் வித்தை ரசித்து நக்குவது எனக்கு ரொம்பப்பிடிக்கும். இவரும் அதைப் போல் சொட்டு விடாமல் வாயில் வாங்கிக்கொண்டார்.
முடிந்ததும், அவர் எழுந்து பாத்ரூம் பக்கம் போனார். என் முன் இருக்கையில் இருந்து எங்களை வேடிக்கைப் பார்த்தவரும் எழுந்து போனார். சந்திரமுகி படத்தில் ரஜினி சொல்வது போல், செவப்புக்காய் போகுது, பின்னாடியே கறுப்புக் காயும் போனது. எனக்கு அர்த்தம் புரிந்தது. இப்போது, என் இடப்பக்க ஆள், “வந்துட்டா?” என்று கேட்டார். ஆமாம் என்று தலையை ஆட்டினேன். இவரும் பின்னர் எழுந்து போய்விட்டார். நான் சட்டை பட்டன் மாட்டிவிட்டுவிட்டு, சக்கரையை ஜட்டிக்குள் இழுத்து விட்டுவிட்டு, pantஐ மேல் இழுத்துவிட்டு, பெல்ட்டை மாட்டினேன். பின்னர் முன் இருக்கையில் போய் அமர்ந்து, கொசுக்கடிக்கு இடையில் படத்தைப் பார்க்கத் துவங்கினேன்.
கிருஷ்ணவேணி திரையரங்கில் நடந்த அடுத்த அடுத்த action கதைகள் இனி வரும் நாட்களில் காணலாம்.