முதன்முதல் cruising செய்த அனுபவம் – Tamil Gay Story

ஓரினச் சேர்க்கையில் விருப்பம் உள்ள எல்லா ஆண் பிள்ளைகளுக்கும் வளர் இளம் பருவத்தில் இருக்கும் பொதுவான பிரச்சினை, அவர்களுடைய ஆசைகளை நண்பர்களிடத்தில் பகிர முடியாது. இப்போது உள்ள கால கட்டத்தில், சமூக வலைத்தளங்களில், நம்மைப் போன்றோர்களை நட்பாக்கிக்கொள்வது எளிது. ஆனால் நான் கல்லூரி படிக்கும்போது, இணைய வசதி எல்லாம் ரொம்ப குறைவு. நண்பர்கள் வட்டாரத்தில் இதுபற்றி பேசவும் முடியாது. அதனாலேயே, எல்லா ஆசைகளையும் மனதுக்குள்ளேயே புதைத்து வைத்தேன். புதைக்க புதைக்க அது ஒரு நாள் எரிமலையாய் வெடிக்கத்தானே செய்யும்.

எனக்கு பெண்கள் மீது அல்ல, ஆண்கள் மீதே விருப்பம் என்று சிறு வயது முதலே புரிந்துவிட்டது. என் அண்ணன் வாங்கி போடும் ராஜேஷ் குமார் நாவல்களில், eagle eye detective கதாப்பாத்திரத்தில் வரும் நரேன் எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும். அவன் தன் காதலியிடம் செய்யும் சில்மிஷங்களை என்னிடம் செய்வதாய் கற்பனை செய்து கொள்வேன். இப்படியே எத்தனை நாள்தான் கனவு உலகத்திலே சஞ்சரிப்பது? நிஜ உலகத்தில், ஆண் துணை தேடுவது கொஞ்சம் பிசகுதான். வீட்டில் தெரிந்தால் அவ்வளவுதான், கொன்றே போட்டுவிடுவார்கள். இப்படி எண்ணி எண்ணி, கை பழக்கத்தோடு நிறுத்திக்கொள்வதுண்டு.

என் வாழ்வில், திருப்பு முனையாக, எதிர்பார்க்காத நாள் 2005 ஆம் ஆண்டு வந்தது. அப்போது நான் கல்லூரியில் மூன்றாம் ஆண்டு படித்துவந்தேன். என் அம்மாவைப் பெத்த பாட்டிக்கு கண் அறுவை சிகிச்சைக்காக, திருநெல்வேலி அரவிந்த் கண் மருத்துவமனையில் சேர்த்து இருந்தார்கள். இரண்டு கண்களிலும் அடுத்தடுத்து சிகிச்சை என்பதால், பாட்டி ஒரு வாரம் மருத்துவமனையிலேயே தங்க வேண்டியதாயிற்று. அந்த ஒரு வாரமும் என் அம்மாதான் சமையல் செய்து; சாப்பாடு கொண்டு போய், என் மாமாவுக்கும், அத்தைக்கும் பாட்டிக்கும் கொடுப்பார்கள். ஒரு நாள் இரவு, நானும் கல்லூரி முடித்து வந்தவுடன், அம்மாவுடன் கூட சென்றேன். அத்தையும் மாமாவும், 8 மணி களக்காடு போகும் கணபதி பஸ் பிடித்து, ஊருக்கு போய், துணிகளை எல்லாம் துவைத்துவிட்டு, காலையில் வருவதாகவும், அதுவரை, என் அம்மாவை பாட்டியுடன் இருக்குமாறு சொல்லிவிட்டு கிளம்பிவிட்டார்கள். அம்மாவுக்கு நான் மருத்துவமனையில் இரா தங்குவதில் விருப்பமில்லை. வீட்டு சாவியை என் கையில் கொடுத்து, நீ வீட்ல போய் படுத்துக்க என்று சொல்லிவிட்டார்கள். அப்பா நைட் டூட்டி முடித்து காலையில் தான் வருவார்கள். நான் வீட்டில் தனியாத்தான் படுக்க வேண்டும். வீட்டில் ஒருவரும் இல்லாத காரணத்தினால், freeஆ இருக்கலாம் என்று எண்ணினேன்.

ஆனால், பாளையம்கோட்டை போக பேருந்து பிடிக்க, ஜங்ஷன் போகாமல், கொக்கிரகுளம் போனேன். பேருந்துக்கு காத்திருக்கும்போது, ஒரு எண்ணம் தோன்றியது. இந்தாத்தான் வற்றாத தாமிரபரணி ஆறு ஓடுது. அங்க குளிக்க வரும் ஆட்களை வேடிக்கை பார்த்தால் என்ன? எவனாவது குளிக்கும்போது, இரவு என்பதால் குஞ்சை காட்ட மாட்டானா என்ன? இப்படி எண்ணம் வந்தவுடன், நேரே, ஹோட்டல் சகுந்தலா இன்டர்நேஷனல் தாண்டி, பேராட்சி அம்மன் கோவில் போகும் ரோட்டில் இறங்கினேன். சின்ன வயதில் அந்த இடத்தில்தான் குளிப்போம். அதனால் கோவிலுக்கு போக எண்ணி, தமிழ்நாடு அரசு விருந்தினர் மாளிகை தாண்டி, தமிழ்நாடு போக்குவரத்துக் கழகம் தாண்டி, அம்மன் கோவில் வந்தவுடன், ஆத்தங்கரை படிக்கட்டு போகும் ரோட்டில் இறங்கி நடந்தேன்.

ரோடு நேராக ஒரு கல்மண்டபத்தில் முடியும். மண்டபத்துக்கு இடப்புறம், பெரிய பெரிய இரண்டு தெரு விளக்கு உள்ளதால், வெளிச்சமாக இருந்தது. வலதுபுறம் ஒரே ஒரு tube light மட்டும்தான். அதனால் சற்று இருட்டாக இருந்தது. நான் வலது திரும்பி, படித்துறையில் அமர்ந்தேன். வெளிச்சமாக உள்ள இடது புறத்தில், இரண்டு ஆண்கள் குளித்துக்கொண்டு இருந்தார்கள். வலதுபுறம் ஒருவரும் இல்லை. தனியாக சிறிது நேரம் இருந்திருக்கும்பொழுது, சிறிது நேரத்துக்கு எல்லாம், இருட்டில் இருந்து ஒரு நான்கு school படிக்கும் மாணவர்கள் வந்தார்கள். uniform போட்டு இருந்தார்கள். ஆளுக்கு ஒரு சிறு கூடை வைத்துக் கொண்டு, மெதுவாக, நான் இருந்தப் பக்கம் வந்து, கூடையை படியின் மேல் வைத்துவிட்டு சட்டையை கழற்ற தொடங்கினார்கள்.

சட்டையை மட்டும்தான் கழற்றுவார்கள் என்று பார்த்தால், trouserஉம் கழற்றினார்கள். நால்வரில், இரண்டு பேர் பார்க்க கொஞ்சம் பெரிய பசங்க போல் இருந்தார்கள், மீதி ரெண்டு பேரும் சின்னப் பசங்க. பெரிய பசங்க மட்டும் jatti போட்டு இருந்தார்கள். trouser கழற்றியதும் சின்ன பசங்க ரெண்டு பேரும் பிறந்த மேனியாய் மாறினார்கள். பெரிய பசங்களில் ஒருவன் என்னைப் பார்த்து, குளிக்கப் போறிங்களாண்ணா? என்று கேட்டான். நான், பொதுவாக தலையை மட்டும் ஆட்டினேன். உடனே, அந்த ரெண்டு பேரும் jattiயையும் கழற்றினார்கள். இப்ப, நாலு பேரும் என் முன்னால் அம்மணமாக நின்றார்கள். என்னை அவர்கள் திரும்பி கூட பார்க்காமல், உடனே, துணியை, ஆற்றில் முக்கி, கூடையில் இருந்து சோப்பு எடுத்து, துவைக்க ஆரம்பித்துவிட்டார்கள். கண் முன்னே, நாலு சின்ன பசங்க பிறந்த மேனியாய் துணி துவைப்பது சற்று வித்தியாசாமாய் இருந்தது. பசங்களுக்கு, துளி கூட உடம்பில் முடி இல்லை. ஏதோ பொம்மை உடம்பு போல் பளபளவென்று இருந்தது. பெரிய பசங்க குஞ்சு கொஞ்சம் பரவா இல்லை. சின்ன பசங்க குஞ்சு, சாத்தூர் காரச்சேவை நினைவூட்டியது.

அவர்கள் துணி துவைப்பதில் மும்முரமாய் இருந்தார்கள். சுற்றி யார் இருக்கிறார்கள் என்ற கவலை கொஞ்சமும் இல்லை. அடிக்கடி இங்கு வந்து, நிறை மேனியாய் துணி துவைத்து பழக்கம்போல. மெல்ல அவர்களிடம் பேச்சு கொடுத்தேன். பெரிய பசங்க, 10th படிக்குறாங்க. ஒருவன் 9th, இன்னொருத்தன் 8th படிக்கிறான். பக்கத்தில், தாழ்த்தப்பட்ட மாணவர்களுக்கான விடுதி ஒன்று இருப்பதாகவும், அங்கு தங்கி படிப்பவதாகவும், சொந்த ஊர் சுத்தமல்லி என்றும் சொன்னார்கள். என்னைப் பற்றி விசாரிக்கவும் அவர்கள் தவறவில்லை.

துணி துவைத்து முடித்தவுடன், குளிக்கத் தயார் ஆனார்கள். நீங்க குளிக்கலியா அண்ணா? இருப்பதிலேயே சின்னப்பையன் கேட்டான். இல்லப்பா, துண்டு இல்லை என்றேன். சும்மா குளிங்கண்ணா, இங்க அவ்வளவா ஆட்கள் வர மாட்டார்கள். அவன் இப்படி சொன்னது, எதோ invitation வைத்தது போலிருந்தது. நான் வந்த காரியமோ வேறு, நடப்பதோ வேறு. பெரிய ஆட்கள் குஞ்சு பாக்க வந்தால், பார்ப்பது என்னவோ நிஜ சின்னக் குஞ்சுதான். சிறு பசங்களிடம், எப்படி நடந்துகொள்வது என்று குழப்பத்தில், சரி ஆனது ஆகட்டும் என்று நினைத்து, நானும் என் உடைகளைக் கழற்ற ஆரம்பித்தேன். அந்த பசங்களோ, இது ரொம்ப நார்மல் போல், சாதாரணமாய் எடுத்துக்கொண்டு, குளிக்க ஆரம்பித்தார்கள்.

நானும், பிறந்தமேனியானேன். தண்ணீருக்குள் பாய்ந்தேன். ஒரு பதினைந்து நிமிடம் குளித்திருப்போம். அவர்கள் கரை ஏறி, கூடையில் மாற்று உடை வைத்து இருந்தார்கள். அதை உடுத்திக்கொண்டு, நாளை மீண்டும் வருவதாக, சொல்லிவிட்டு போய்விட்டார்கள். நானும் கரை ஏறினேன். படியில் அம்மணமாய் நின்று கொண்டு, தலையைக் கையால் கோதி துவட்டினேன். யாரும் அந்த பக்கம் வரவேயில்லை. நான் வரும்போது, 8.30 மணி. 9.30 மணி வரை காத்திருந்துவிட்டு, தணிமை, அப்புறம் இருட்டு சேர்ந்து லேசாக பயம்கொடுக்கவே, அங்கிருந்து கிளம்பிவிட்டேன். சில நாட்கள் எனக்கு அன்று நடந்த நினைவுகளாவே இருக்க, ஒரு நாள், வீட்டில், நண்பர்கள் வீட்டுக்கு, group study செய்யப்போவதாக பொய் சொல்லிவிட்டு, பஸ் பிடித்து, நேராக, அம்மன் கோவில் ஆற்றங்கரைக்குப் போனேன்.

சீக்கிரமே, ஆத்தங்கரைக்குப் போய்விட்டதால், காத்துக்கொண்டு இருந்தேன். கொஞ்ச நேரத்தில் bore அடிக்கவே, எழுந்து, என் ஆடைகளைக் கழற்றிவிட்டு, குளிக்கலாம் என்று நினைத்தேன். dress கழற்றியவுடன், என் சூடான உடம்பில், ஆத்தங்கரை குளிர்ந்த காற்று பட்டது. ஒருவித உணர்ச்சியில், என்னை அறியாமல், என் சாமானை தடவிக் கொடுக்க ஆரம்பித்தேன். நின்று கொண்டே செய்தால், யாராவது பார்க்கக்கூடும். எனவே, இரண்டாவது படியில் அமர்ந்து கொண்டு, மறைவாக தடவிக்கொடுத்தேன். சற்று நேரத்தில், என் பின்னாளில், ஒரு உருவம் வந்தது. திடுக்கிட்டு திரும்பிப் பார்த்தேன். 8th படிக்கும் அந்த பையன் மட்டும் வந்தான். எங்கடா மற்ற பசங்களைக் காணோம். இல்லண்ணா, அவங்க தம் அடிக்க போய்ட்டாங்க. இன்னைக்கு அவங்க வரல, என்றான். எனக்கு கொஞ்சம் அதிர்ச்சிதான். 10 படிக்கும்போதே, தம்மா, வெளங்கிடும் என்று மனதில் பொறுமினேன்.

அந்தப் பையன், அவன் வரும்போது, நான் என்ன செய்து கொண்டு இருந்தேன் என்று அறிய ஆசையாய், என் இடுப்புக்கு கீழே நோட்டம் விட்டான். என் குஞ்சு விறைத்து, நட்டுக்கொண்டு இருந்தது. அவன் என் சாமானில் வைத்த கண் வாங்காமல், dressஐ கழற்றினான். அவன் பார்வை அகலவில்லை. நான் ஒரு சின்னப் புன்னகை பூத்துவிட்டு, என்னமா, அப்படி பாக்குற என்று கேட்டேன். இல்ல, எங்க hostelஅ பெரிய பசங்க, சின்னப் பசங்கள வாய் போட சொல்லுவாங்க. அப்போ அவங்க சாமானை பார்த்து இருக்கேன். ஆனா அது எல்லாம் உங்க அளவுக்கு பெருசு இல்ல என்றான்.

அவன் அப்படி சொன்னது, எனக்கு ஒரு புறம் பெருமையாய் இருந்தாலும், மறு புறம், பெரிய பசங்க இப்படி சின்னப் பசங்கள தொந்தரவு செய்கிறார்களே என்று வருத்தமாகவும் இருந்தது. அவன் ஆடையை முற்றிலும் கழற்றும்போது கவனித்தேன். அவனது சாமானும் கொஞ்சம் விரிவாகி, எழுந்திருக்க ஆரம்பித்தது. அவனுக்கும் இதில் விருப்பம் இருந்தாலும், சின்ன பையன் என்ற குற்ற உணர்ச்சி என்னை சிறிது தாமதிக்க வைத்தது. அவனோ, கழற்றியவுடன், அன்று போல், துவைக்க ஆரம்பிக்கவில்லை. சும்மா நின்று கொண்டுஇருந்தான். எதோ ஒரு உந்துதலால், நான், அவன் இடது கையைப் பிடித்து, என் பக்கம் அவனை இழுத்தேன். நான் இரண்டாம் படியில் அமர்ந்து இருக்க, அவன் நின்று கொண்டு இருக்க, அவனது, விரைத்த சாமான், என் முகத்துக்கு நேராக கம்புபோல் நீட்டிக்கொண்டிருந்தது. அதை அப்படியே, என் வாயில் கவ்வினேன்.

அவனுக்கு பயமும் இருந்தது. ஆசையும் இருந்தது. கொஞ்சம் தயங்கி, என் வாயிலிருந்து, வெளிய எடுக்க எத்தனித்தான். நான், அவன் பிஞ்சு குண்டிக் கோளங்களை பிடித்து, என் பக்கம் வருமாறு அழுத்தினேன். அவன் சுகத்தில் முனகினான். கொஞ்ச நேரம் அவன் சாமான், என் வாய் எச்சிலில் ஊறியது. நான் கொஞ்சம் கேப் விட்டு அவனது சாமானை விடுவித்தேன். அவன் அமர்ந்தவாரு, என் விரைத்த தண்டை தொட்டுப் பார்த்து, நுனித்தோல் விலக்கினான். அவனை மூன்றாவது படியில் இறங்குமாறு, சைகைக் காட்டினேன். நான் சொன்னதின் அர்த்தம் புரிந்தவாறு, படியில் இறங்கி, மண்டியிட்டு, என் தண்டு நுனியை நக்கினான். அந்த அனுபவம் வித்தியாசமாவாகவும், குற்ற உணர்ச்சி உள்ளதாகவும், அதே சமயம், நிறுத்த முடியாதபடி சுகமாகவும் இருந்தது.

அவன் என் முழு தண்டையும் வாயில் எடுக்க வில்லை. மொட்டை மட்டும் சூப்பி, நக்கினான். சிறிது நேரத்துக்கு எல்லாம், என் தம்பி, உட்சத்தை அடைந்து, கஞ்சியை அந்த சிறு பாலகனின் வாயில் கொட்டினான். அந்த பையன், அதை முழுசாக வாங்கிவிட்டு, பிறகு ஆற்றில் துப்பினான். அவன் செய்வதில் இருந்து, அவனக்கு நிச்சயம் இந்த விஷயத்தில் பரிட்சயம் இருந்திருக்க வேண்டும் என்பது தெளிவு. பிறகு, அவன் துணி துவைக்க ஆரம்பிக்க, நான் குளித்துவிட்டு, வழக்கம்போல் கிளம்பிவிட்டேன்.